Γραμματάκι Σενήλιας Αγαπημένε μου Άνθρωπε, Η φύση ανθίζει, κι εσύ μαζί της. Μην ψάχνεις την τελειότητα. Ψάξε την τρυφερότητα. Ό,τι κοιτάς με αγάπη, γίνεται όμορφο. Ακόμα κι εσύ, όταν κοιτάς…
Η νέα αναζήτηση της ευτυχίας: από το κυνήγι της επιτυχίας στη συνάντηση με την ψυχή μας Ζούμε σε μια εποχή όπου η έννοια της ευτυχίας αλλάζει μορφή. Για χρόνια μάθαμε…
Όταν η ζωή μπαίνει σε παύση: η αναβλητικότητα, η διάσπαση προσοχής και η ανάγκη να ξαναβρούμε νόημα Υπάρχει μια σιωπηλή κόπωση που απλώνεται γύρω μας. Μια δυσκολία να συγκεντρωθούμε, να…
Η σύγχρονη ψυχική κόπωση: όταν η ζωή γίνεται πιο βαριά απ’ όσο δείχνει Υπάρχει μια κούραση που δεν μοιάζει με τις άλλες. Δεν περνάει με ύπνο, ούτε με ένα Σαββατοκύριακο…
Όταν το νόημα ξεθωριάζει: η σιωπηλή κρίση της εποχής μας Υπάρχουν στιγμές που η ζωή συνεχίζεται κανονικά, αλλά μέσα μας κάτι μοιάζει να έχει σταματήσει. Κάνουμε όσα πρέπει, εκπληρώνουμε ρόλους,…
Η ανάγκη για αληθινή σύνδεση σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο ψηφιακός Ζούμε στην πιο «συνδεδεμένη» εποχή της ανθρώπινης ιστορίας — και όμως, πολλοί άνθρωποι νιώθουν πιο μόνοι…
Η ανάγκη για αργό ρυθμό σε έναν κόσμο που τρέχει ασταμάτητα Ο κόσμος γύρω μας κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ειδοποιήσεις, υποχρεώσεις, προθεσμίες, απαιτήσεις. Όλα τρέχουν. Κι εμείς μαζί τους. Ή…
Η ανάγκη για εσωτερική γαλήνη σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο Ο κόσμος γύρω μας δεν σταματά ποτέ. Μιλάει, απαιτεί, ειδοποιεί, τραβάει την προσοχή μας με χίλιους τρόπους. Ζούμε μέσα σε…
Αν κάποιος ρωτούσε κάποια στοιχεία για εμένα θα έλεγα ότι ονομάζομαι Ειρήνη Πουλάκου και αυτό που από μικρό παιδί επιθυμούσα ήταν να βοηθάω όσο μπορώ τους άλλους. Ήταν πολύ δύσκολο για εμένα να κρύβω τα δάκρυά μου κάθε φορά που έβλεπα κάποιον να υποφέρει. Αυτή η ευαισθησία για τους γύρω μου θεωρούταν αδυναμία ….Μέσα μου όμως ήξερα ότι δεν ήταν αδυναμία αλλά μία κρυφή δύναμη γιατί πίστευα πάντα ότι θα έκανα ότι περνούσε από το χέρι μου για να διώξω τον πόνο του άλλου.