Από τότε που είμαστε παιδιά κάνουμε τα όνειρα μας, χτίζουμε τις ελπίδες μας και αφήνουμε τον χρόνο να γίνεται σύμμαχός μας. Καθώς μεγαλώνουμε ο κόσμος μας δείχνει μια διαφορετικη πλευρά και προσπαθούμε να συμβαδίσουμε με την πραγματικότητα που ζούμε ηθελημένα ή άθελά μας.
Κάποιες φορές φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι χτίζαμε ένα παλάτι στην άμμο Άλλες πάλι βλέπουμε τα αστέρια να κατεβαίνουν από τον ουρανό και να ανάβουν το δειλό κεράκι της καρδιάς μας .
Το πιο σημαντικό σημείο όμως που ανατρέπει τα πάντα στη ζωή ενός ανθρώπου είναι η άφιξη μιας νέας ζωής που προέρχεται από αυτόν Εκεί κάθε τι αποκτά μια άλλη γεύση έναν άλλο σκοπό που ξεριζώνει το αποκλειστικό Εγώ και γίνεται το ανοιχτό Εγώ που είναι έτοιμο να θυσιάσει όλο του το είναι προκειμένου να στηρίξει τη νέα αυτή ζωή. Κι αυτό είναι η μόνη θυσία για την οποία δεν θα μετανιώσουμε ποτέ.
Για δύο ματάκια που ζητούν συμπαράσταση και βοήθεια Για μια καρδούλα που ψάχνει να κάνει τα δικά της βήματα και να κατακτήσει τους στόχους της. Τότε όλα όσα ονειρευτήκαμε θέλουμε απλά να γίνουν ένα πέπλο προστασίας για τη νέα ζωή που θα την βλέπουμε να το παίρνει μαζί της καθώς θα χάνεται στο δικό της μαγευτικό ταξίδι.
“Δεν υπάρχει πιο μαγικό ταξίδι…
από αυτό που κάνουμε για εκείνον
που κάποτε εμείς ονειρευτήκαμε να γίνουμε.”
Από την Ειρήνη Πουλάκου | Διαβάστε περισσότερα στο anasapsychis.gr