Όταν ανοίγουμε τα μάτια το πρωί, το φως του ήλιου που φωλιάζει επαναστατικά στην ηρεμία του ύπνου μας μας καλεί να πούμε “ευχαριστώ” στη νέα μέρα που ξεκινά. Αυτή είναι και η πρώτη αφορμή για να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας. Η καθημερινότητα μας κάνει να πιστεύουμε ότι όλα είναι αυτονόητα και δεδομένα. Χρειάζεται καποιος να μας ταρακουνήσει για να κατανοήσουμε ότι κάθε μας βήμα, κάθε μας κίνηση, κάθε αίσθηση, κάθε αίσθημα είναι ένα δώρο. Ακόμα και οι λέξεις που αρθρώνουμε είναι όσα η μέρα τραγούδησε από τις σκέψεις μας.
Η ευγνωμοσύνη είναι κάτι που αν αρχίσουμε να το νιώθουμε θα εκτιμήσουμε διαφορετικά κάθε τι…Ακομα κι όταν κάτι μας ενοχλεί πριν ξεστομίσουμε οτιδηποτε ας σκεφτουμε και τα θετικα που μπορεί να αποκομίσαμε από αυτό. Τότε θα μιλήσουμε με την παρελθοντική αλήθεια της ψυχής μας χωρίς όμως να διαγράφουμε και την τωρινή. Ας στρέψουμε το βλέμμα στον ήλιο λοιπόν. Μας περιμένει.
“Η ευγνωμοσύνη δεν είναι αντίδραση.
Είναι στάση ύπαρξης προς το δώρο του να είσαι.”
Από την Ειρήνη Πουλάκου | Διαβάστε περισσότερα στο anasapsychis.gr