Η συνάντηση Τότε και Τώρα. Πώς άλλαξε η ανθρώπινη επαφή στην εποχή των εφαρμογών
Εισαγωγή
Η συνάντηση με έναν άνθρωπο μπορεί να χτίσει κάστρα γεμάτα γέλια που αντηχούν μακριά, ματιές που χάνονται σε ένα πυκνό δάσος και βήματα που αδιάκοπα χορεύουν. Μπορεί όμως να κάνει την άμμο λάσπη και η ματιά να γίνει ψυχρό βουνό που σκοτεινιάζει τον ουρανό, κάνοντας το χαμόγελο να γίνεται ένα τυπικό πλαίσιο ύπαρξης.
Τότε τα όνειρα και οι προσδοκίες αλλάζουν τρόπο γραφής και μουτζουρώνουν σελίδες που ήταν άγραφες και σιωπηλές, βάζοντας τέλος σε όσα αναζήτησε μια καρδιά που μόνη της πλέον έκανε πίσω για να μην πληγωθεί περισσότερο. Αυτή είναι η απλή εξιστόρηση μιας μάταιης προσπάθειας που τόσοι άνθρωποι κάνουν για να συμπορευτούν με τα βήματα ενός άλλου.
Όμως η ζωή έχει τόσο όμορφα μέρη να ανακαλύψουν κι έξω από το κάστρο των ονείρων τους. «Αξίζει να χαθείς για έναν άνθρωπο…για να ξαναβρείς εσένα σε νέα γη.» Και κάπως έτσι, περνάμε από το τότε στο τώρα. Από τις συναντήσεις της πλατείας και της παρέας, στις συναντήσεις της οθόνης και του swipe.
- Τότε: Η συνάντηση είχε σώμα, βλέμμα, ρυθμό
Υπήρχε μια εποχή που οι γνωριμίες γεννιούνταν μέσα από: ένα βλέμμα που κρατούσε λίγο παραπάνω, μια αμήχανη κουβέντα, μια τυχαία στιγμή που γινόταν ιστορία, μια παρέα που μεγάλωνε, μια καρδιά που χτυπούσε πριν καν ειπωθεί λέξη.
Η συνάντηση ήταν εμπειρία. Ήταν χρόνος, αναμονή, ρίσκο, τόλμη. Ήταν η μαγεία του «δεν ξέρω τι θα γίνει». Και κυρίως: ήταν παρουσία.
- Τώρα: Η συνάντηση είναι άμεση, διαθέσιμη, γρήγορη
Σήμερα, πολλές γνωριμίες ξεκινούν μέσα από: ένα swipe, ένα προφίλ, μια φωτογραφία, ένα μήνυμα που γράφτηκε βιαστικά, μια εφαρμογή που υπόσχεται «ταιριάσματα». Οι εφαρμογές όπως το Tinder έφεραν: ευκολία, πρόσβαση, επιλογές, ταχύτητα.
Μπορείς να γνωρίσεις ανθρώπους που δεν θα συναντούσες ποτέ. Μπορείς να μιλήσεις με κάποιον μέσα σε δευτερόλεπτα. Μπορείς να δεις αν υπάρχει ενδιαφέρον χωρίς αμηχανία. Αυτό είναι απελευθερωτικό για πολλούς. Αλλά η ευκολία έχει και ένα τίμημα.
- Η υπερπροσφορά δυσκολεύει τη δέσμευση
Όταν όλα είναι διαθέσιμα με ένα swipe: η υπομονή μειώνεται, η σύγκριση αυξάνεται, η προσδοκία ανεβαίνει, η δέσμευση μοιάζει πιο δύσκολη, η ευαλωτότητα μοιάζει πιο επικίνδυνη. Η υπερπροσφορά δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι «κάπου υπάρχει κάτι καλύτερο». Και αυτό κάνει τις σχέσεις πιο εύθραυστες.
- Οι εφαρμογές διευκολύνουν τη γνωριμία — όχι τη σύνδεση
Η τεχνολογία μπορεί να φέρει δύο ανθρώπους κοντά. Αλλά δεν μπορεί: να χτίσει εμπιστοσύνη, να δημιουργήσει οικειότητα, να θεραπεύσει φόβους, να αντικαταστήσει την ανθρώπινη παρουσία. Η σχέση αρχίζει στην οθόνη, αλλά δοκιμάζεται στην πραγματικότητα.
- Γιατί σε πολλούς φαίνεται “ψυχρό”;
Όσοι μεγάλωσαν χωρίς εφαρμογές: έμαθαν να διαβάζουν βλέμματα, έμαθαν να περιμένουν, έμαθαν να ρισκάρουν, έμαθαν να εκτίθενται, έμαθαν να γνωρίζουν ανθρώπους με το σώμα, όχι με το προφίλ, Η τεχνολογία άλλαξε τον τρόπο — όχι την ανάγκη.
- Η τεχνολογία δεν δυσκολεύει τις σχέσεις — αποκαλύπτει τις δυσκολίες μας
Οι εφαρμογές δεν φταίνε για: τον φόβο της δέσμευσης, την ανασφάλεια, την ανάγκη για επιβεβαίωση, τη δυσκολία στην επικοινωνία, Αυτά υπήρχαν πάντα. Η τεχνολογία απλώς τα έκανε πιο ορατά.
- Η συνάντηση σήμερα: μια νέα γη
Η νέα γη μπορεί να είναι: μια πλατεία, μια παρέα, μια τυχαία στιγμή, ή μια εφαρμογή. Δεν έχει σημασία το μέσο. Σημασία έχει η πρόθεση. Η αλήθεια. Η παρουσία. Η διάθεση να συναντήσεις — όχι απλώς να επιλέξεις.
Κλείσιμο
Οι γνωριμίες τότε είχαν μαγεία. Οι γνωριμίες τώρα έχουν δυνατότητες. Αλλά η ουσία παραμένει ίδια: Ο άνθρωπος δεν ψάχνει ένα προφίλ. Ψάχνει μια καρδιά που να τον βλέπει. Μια παρουσία που να τον αγγίζει. Μια σχέση που να τον χωρά. Η τεχνολογία μπορεί να φέρει δύο ανθρώπους κοντά.
Η αλήθεια τους είναι αυτή που τους κρατά.
Από την Ειρήνη Πουλάκου | Διαβάστε περισσότερα στο anasapsychis.gr